رمضان ميرود و ميبرد از كف دل ما  
انكه يك ماه صفا يافت از او محفل ما

رمضان رفت و دريغا كه به امضا نرسد
طاعت ناقص ما و روزه ي ناقابل ما

كلي دلم گرفته!
ميام توي وبلاگم و يه راست ميرم ببينم كي آپ كرده تا بهش عرض ارادت كنم!يه عالم براي "مختش" و"بنده ي عشق" كامنت ميذارم .اما هر دفعه با پيغام "امكان درج نظر براي شما وجود ندارد" مواجه ميشم!
دلم بيشتر ميگيره!
پس من چه جوري سر خودمو گرم كنم ؟ يادم ميفته چند وقتيه شمايل وبلاگ خودمو نديدم!روي " مشاهده ي وبلاگ " كليك ميكنم و با بي ميلي منتظر ميمونم!اما.......
خشكم ميزنه وقتي چشمم ميفته به قالب وبلاگم .ناخوداگاه دعايي كه اين ايام لوگوي وبلاگم بود رو ميخونم!
"رمضان كريم" با رنگي آبي و نوشته ي بالاش كه "امان از لحظه ي غفلت......"
 دستام شروع ميكنه به لرزيدن.اون قدر كه براي چند لحظه اي از تايپ كردن منصرف ميشم!بر ميگردم و چند تا پست آخر "مختش" رو ميخونم!حالا گلوم بار ش يه بغض لعنتيه!
 حالا ديگه حوصله ام سر نرفته!
حالا ديگه نه تنها منتظر مهمون نيستم بلكه آرزو ميكنم كاش تنها بودم و بلند بلند گريه ميكردم!كاش كسي نبود و ميرفتم تو حياط و زير اين نم نم بارون بلند بلند با خدا حرف ميزدم!اسمون هم ناراحته!آخه امشب يه سري از درهاش بسته ميشه!آخ كه آسمون متحمل چه غم بزرگيه!!دلم پوسيد بس كه اروم و بي صدا باخدا حرف زدم و مراقب اشكام بودم كه نكنه يكي ببينه!ما ادما همينطوريم!!حواسمون به همه هست جز خودمون و خداي خودمون!!!
اومده بودم قالبمو عوض كنم!آخه رمضان تموم شد!اما انگار همه ي دنيا آوار شد رو سرم!ما آدما آدم بشو نيستيم!مشكل همينه!هنوز يه روز نگذشته قالب جديد رو ميندازيم دور و بر ميگرديم سر جاي اولمون!
قرانا رو ميچينيم تو قفسه ها و حالا با خيال راحت غيبت ميكنيم .
حالا ديگه چشمام خيسه!ادما برام مهم نيستن!
حالا ديگه دلم ميلرزه!خيلي بيشتر از دستام!
نكنه صاحب خونه از رفتنم خوشحاله؟نكنه اصلن هنوز رام نداده؟
همه چي دست به دست هم ميده!مختش يه لينك برام گذشته"بياين بريم مدينه"
ياد سفرم ميفتم!يكي از همسفري هام همين الان اس ام اس ميزنه و عيد رو تبريك ميگه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
آخرش ميگه "بذار بيايم مدينه"!!دلم برا سالهاي پيش تنگ ميشه!اره!انگار هر چي بزرگتر ميشيم قدمون آب ميره!!

خدايا به دادمون برس!

اين شعر داره تو گوشم فرياد ميكشه:

من و انتظار و كابوس تنهايي
من وحس اينكه هر لحظه اينجايي
دارم اينه ها رو گم ميكنم كم كم
تو رو هر طرف رو ميكنم ميبينم
نگو از تو چشمام چيزي نميخوني
تو كه هر لحظه حالم رو ميدوني
.
.
دارم از خودم با فكر تو رد ميشم
دارم عاشقي رو با تو بلد ميشم
.
.
منو رها كن از اين فكر تنهايي!!!

 اسم من چیست ؟ خدایا چه کنم ؟ یادم نیست!

! امشب آماده شدم تا چه کنم ؟ یادم نیست 

من که همسایه نزدیک شقایق بودم

پاشدم آمدم اینجا چه کنم ؟ یادم نیست! 

من چرا از تو بریدم و چرا برگشتم ؟

و بنا شد که دلم را چه کنم ؟ یادم نیست! 

من نشانی دل در به درم را خوانم

از تو پرسیده ام ، اما ، چه کنم ؟ یادم نیست! 

این نوشته غزل کیست که من میخوانم ؟

اسم او چیست ؟ خدایا چه کنم ؟ یادم نیست!

• بعضي ها انقدر برايتان كم ارزشند كه چه بيايند چه نيايند شما متوجه نمي شويد.چندان مهم نيستند و حتي با اكراه دعوتشان كرده ايد.

• بعضي ها را به رسم ادب دعوت مي كنيد و خوشحال ميشويد اگر بيايند .اما اگر هم نيايند مهماني هم چنان به شكوه خود باقي است.

• اما بعضي مهمانها......

شکسپیر : بجای تاج گلی که بعد از مرگم برای تابوتم می آوری ، شاخه ای از همان را امروز به من هدیه کن....

شکسپیر : فراموش کن چیزی را که نمی توانی بدست بیاوری و بدست بیار چیزی که نمی توانی فراموش کنی

(هماهنگی این تصویر با متنشو حال کردین؟؟)

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

                                 چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

خـلـیـل آتـشـین سخن، تبــر به دوش، بت شـکن

                                 خدای ما دوباره سنگ وچوب شد نیامدی

برای مـا که خسـته ایم و دل شکسـته ایم نه

                                 ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی

تمـام طـول هـفـته را در انتظار جمعه ام

                                دوباره صبح،ظهر، نه غروب شد نیامدی